Loop jij ook mee voor Kenia?
Cardea organiseert in de hersftvakantie – van 15 tot en met 19 oktober – een Kenia-week. Deze week staat volledig in het teken van Kenia en het inzamelen van geld voor de projecten die Cardea daar steunt. Dit doen we onder andere door het organiseren van sponsorlopen vanaf alle campussen en de organisatie van een sponsorbijeenkomst. Hierover volgt binnenkort meer in een nieuwsbrief.
Nu jij nog!
In deze Keniaweek willen we cliënten stimuleren om geld in te zamelen voor Kenia door mee te doen aan een sponsorloop. Maar misschien ben jij ook wel een gedreven hardloper! Op 18 november wordt in Nijmegen de zevenheuvelenloop georganiseerd. Kenia staat bekend om zijn hardlopers, maar wij Nederlanders kunnen er ook wat van! Wil je meelopen? Cardea betaalt je inschrijfgeld, als jij op zoek gaat naar sponsors. En zoek niet te ver! Die collega naast je wil je ongetwijfeld bij deze sportieve prestatie steunen!
Meelopen?
Wil je meelopen voor Kenia? Meld je dan snel aan via info@cardea.nl. Henk Braad, Gerd van der Leeuw, Maartje van Amsterdam, Peter Denissen en Cees Neuvel zijn je al voor geweest. In totaal kunnen 10 collega’s meedoen.
vrijdag 7 september 2007
Reisverslag Suzanne Boekestijn: The Kwale School for Mentally handicapped Children
Reisverslag Suzanne Boekestijn: The Kwale School for Mentally handicapped Children
Op 10 maart vertrokken Jorike en ik naar Kenia om zes weken op de Mentally handicapped school te gaan werken. Jorike in het kader van haar studie SPH en ik vanuit mijn vakgebied ergotherapie.
Op deze school zitten ongeveer 110 kinderen. Cardea heeft meegeholpen deze school te bouwen. Vorig jaar hebben we bedjes aan ze gegeven, waar ze nog steeds erg blij mee zijn. De school is een bordingschool, wat betekent dat de meeste kinderen hier 24 uur per dag verblijven. De kinderen zitten 3 maanden op school en zijn dan 1 maand thuis. Zes van de 110 kinderen slapen en eten thuis. De ouders van deze kinderen wonen in de buurt van de school. Officieel is de school voor kinderen tot 18 jaar, maar doordat ze na deze school nergens terecht kunnen, blijven de meeste kinderen hier veel langer.
Wat ons als eerste opviel aan de school, is de grote agressiviteit die er heerst. Bijna alle kinderen vechten letterlijk om een klein beetje aandacht. Aan de andere kant zijn dit dezelfde kinderen die elkaar ook steunen en helpen. Ze geven elkaar te eten, halen drinken voor de kinderen die dit niet zelf kunnen en helpen elkaar met tandenpoetsen. Het is erg vertederend om te zien.
Het tweede wat opviel was de ontbrekende structuur. Zo is het bijvoorbeeld de bedoeling dat de kinderen ‘s ochtends les volgen. In de praktijk blijkt dat niet in iedere klas te lukken. Zo lopen er altijd kinderen de klas uit om vervolgens bij andere klassen de rust te verstoren. Het kost veel tijd om de orde te handhaven. Hier komt nog bij dat er groot verschil is in niveau binnen de klassen. Kinderen met ADHD en autismestoornis zitten door elkaar heen. Dat heeft ook te maken met het gebrek aan personeel.
Wij besteedden onze tijd voornamelijk met het maken van een structuur bord aan de hand van foto’s. Hiermee krijgen de kinderen in de toekomst meer ondersteuning, structuur en een beter overzicht van een dagindeling. Verder hielpen wij overal waar nodig: van de keuken, tot aan de middagactiviteiten met de kinderen zoals dansen, zingen, voetballen.
In de eerste periode dat wij er waren, werd ook de eerste steen gelegd van de uitbreiding van de mentally handicapped school. Wanneer de zogenaamde tweede cirkel af is, is er plaats voor twee keer zoveel kinderen. Alle reden voor een feestje dus. Kinderen en leerkrachten hadden erg hun best gedaan om er een feestelijke gelegenheid van te maken. Kinderen hadden verschillende dansjes ingestudeerd, wat werkelijk een genot was om naar te kijken. Marjolijn Tiggelman had de eer om de eerste steen te plaatsen. Toen we na zes weken weggingen, was de tweede cirkel al ver gevorderd.
De laatste weken van ons verblijf
De vakantieperiode van de kinderen begon begin april. De school was helemaal verlaten op een leraar en de bewaking na. Na alle verhalen over de slechte omstandigheden van de kinderen thuis verbaasde het ons dat alle kinderen werden opgehaald.
Omdat er op de school voor ons weinig meer te doen was, besloten we om de kinderen thuis op te zoeken. Hierdoor konden we ons een beeld vormen van de vaardigheden die het kind moet hebben om weer thuis te kunnen wonen. Op school wordt er in sommige klassen aandacht besteed aan zelfstandigheid, zo leren kinderen schoonmaken, zichzelf te wassen, sieraden te maken en hout en leer te bewerken.
Samen met een leraar bezochten we vijf gezinnen. Wij waren erg nerveus omdat wij geen idee hadden wat ons te wachten stond. Alle gezinnen zijn ontzettend arm en in vier van de vijf gezinnen staat de moeder er alleen voor. De armoede is zo groot dat er niet elke dag te eten is. De gezinnen wonen in lemen hutjes. Moeders lopen elke dag kilometers in de hoop om werk te vinden en niet zelden zonder resultaat. Ondanks de armoede hebben de kinderen het fijn thuis. Ze krijgen hier de aandacht en de liefde die ze op de school soms moeten missen. De kinderen helpen in het huishouden zoals schoonmaken en koken. Helaas zijn er ook voorbeelden waarbij deze kinderen het veel slechter hebben. Zo was er een meisje dat ondanks haar handicap (invaliditeit) op school erg levendig was. Eenmaal thuis aangekomen moest ze haar rolstoel inleveren omdat deze gesponsord is aan de school. Hierdoor is ze tijdens de “vakantie” aan haar bed gekluisterd. Een bewijs dat onze hulp voor de gehandicapten kinderen hard nodig blijft.
Op 10 maart vertrokken Jorike en ik naar Kenia om zes weken op de Mentally handicapped school te gaan werken. Jorike in het kader van haar studie SPH en ik vanuit mijn vakgebied ergotherapie.
Op deze school zitten ongeveer 110 kinderen. Cardea heeft meegeholpen deze school te bouwen. Vorig jaar hebben we bedjes aan ze gegeven, waar ze nog steeds erg blij mee zijn. De school is een bordingschool, wat betekent dat de meeste kinderen hier 24 uur per dag verblijven. De kinderen zitten 3 maanden op school en zijn dan 1 maand thuis. Zes van de 110 kinderen slapen en eten thuis. De ouders van deze kinderen wonen in de buurt van de school. Officieel is de school voor kinderen tot 18 jaar, maar doordat ze na deze school nergens terecht kunnen, blijven de meeste kinderen hier veel langer.
Wat ons als eerste opviel aan de school, is de grote agressiviteit die er heerst. Bijna alle kinderen vechten letterlijk om een klein beetje aandacht. Aan de andere kant zijn dit dezelfde kinderen die elkaar ook steunen en helpen. Ze geven elkaar te eten, halen drinken voor de kinderen die dit niet zelf kunnen en helpen elkaar met tandenpoetsen. Het is erg vertederend om te zien.
Het tweede wat opviel was de ontbrekende structuur. Zo is het bijvoorbeeld de bedoeling dat de kinderen ‘s ochtends les volgen. In de praktijk blijkt dat niet in iedere klas te lukken. Zo lopen er altijd kinderen de klas uit om vervolgens bij andere klassen de rust te verstoren. Het kost veel tijd om de orde te handhaven. Hier komt nog bij dat er groot verschil is in niveau binnen de klassen. Kinderen met ADHD en autismestoornis zitten door elkaar heen. Dat heeft ook te maken met het gebrek aan personeel.
Wij besteedden onze tijd voornamelijk met het maken van een structuur bord aan de hand van foto’s. Hiermee krijgen de kinderen in de toekomst meer ondersteuning, structuur en een beter overzicht van een dagindeling. Verder hielpen wij overal waar nodig: van de keuken, tot aan de middagactiviteiten met de kinderen zoals dansen, zingen, voetballen.
In de eerste periode dat wij er waren, werd ook de eerste steen gelegd van de uitbreiding van de mentally handicapped school. Wanneer de zogenaamde tweede cirkel af is, is er plaats voor twee keer zoveel kinderen. Alle reden voor een feestje dus. Kinderen en leerkrachten hadden erg hun best gedaan om er een feestelijke gelegenheid van te maken. Kinderen hadden verschillende dansjes ingestudeerd, wat werkelijk een genot was om naar te kijken. Marjolijn Tiggelman had de eer om de eerste steen te plaatsen. Toen we na zes weken weggingen, was de tweede cirkel al ver gevorderd.
De laatste weken van ons verblijf
De vakantieperiode van de kinderen begon begin april. De school was helemaal verlaten op een leraar en de bewaking na. Na alle verhalen over de slechte omstandigheden van de kinderen thuis verbaasde het ons dat alle kinderen werden opgehaald.
Omdat er op de school voor ons weinig meer te doen was, besloten we om de kinderen thuis op te zoeken. Hierdoor konden we ons een beeld vormen van de vaardigheden die het kind moet hebben om weer thuis te kunnen wonen. Op school wordt er in sommige klassen aandacht besteed aan zelfstandigheid, zo leren kinderen schoonmaken, zichzelf te wassen, sieraden te maken en hout en leer te bewerken.
Samen met een leraar bezochten we vijf gezinnen. Wij waren erg nerveus omdat wij geen idee hadden wat ons te wachten stond. Alle gezinnen zijn ontzettend arm en in vier van de vijf gezinnen staat de moeder er alleen voor. De armoede is zo groot dat er niet elke dag te eten is. De gezinnen wonen in lemen hutjes. Moeders lopen elke dag kilometers in de hoop om werk te vinden en niet zelden zonder resultaat. Ondanks de armoede hebben de kinderen het fijn thuis. Ze krijgen hier de aandacht en de liefde die ze op de school soms moeten missen. De kinderen helpen in het huishouden zoals schoonmaken en koken. Helaas zijn er ook voorbeelden waarbij deze kinderen het veel slechter hebben. Zo was er een meisje dat ondanks haar handicap (invaliditeit) op school erg levendig was. Eenmaal thuis aangekomen moest ze haar rolstoel inleveren omdat deze gesponsord is aan de school. Hierdoor is ze tijdens de “vakantie” aan haar bed gekluisterd. Een bewijs dat onze hulp voor de gehandicapten kinderen hard nodig blijft.
Reisverslag Jetty Wieldraaijer: Kwale Secundary School
Reisverslag Jetty Wieldraaijer: Kwale Secundary School
Op 12 maart jl. is het homeopathie centrum op het complex van de Kwale Secundary School geopend. Het bijzondere van dit opleidings- en verzorgingscentrum is dat het, vanwege gelijkenis met de traditionele genezingswijze van Kenia, dicht bij de mensen staat. Ook biedt het een kans voor een aantal weesmeisjes om een opleiding te volgen.
De opening van het centrum bestond uit twee gedeelten. Het eerste deel was een rondleiding door het centrum. Het tweede deel bestond uit toespraken van de homeopaten, Verkaart Devolpment Team (VDT) medewerkers en optredens van de weesmeisjes. Dit vond plaats in de Shade: een met riet overdekte plek waar men beschutting zoekt tegen de zon. Op het moment dat iedereen in de Shade bij elkaar was, kwam de regen met bakken uit de hemel vallen. Het leek wel een soort van inzegening van het centrum: iedereen was ontroerd!
Malaria dag
Op 16 maart is er door het VDT aan de kinderen van primary school (Shimba-Hills) en hun ouders voorlichting gegeven over malaria. Er is aandacht besteed aan wat malaria is, hoe je het kan voorkomen en wat je moet doen bij de symptomen ervan. Dit is aan de hand van materiaal (muskietnetten en posters) uitgelegd die in en rond de school zijn opgehangen. De kinderen hielpen mee door een matras te halen en te laten zien hoe je het net erover heen moet hangen en onder het matras kan vastmaken. Verder hadden de kinderen liedjes en stukjes geschreven over dit thema en dit voorgedragen.
Voorlichting eerste jaars weesmeisjes
Het medische team van het VDT heeft ook een belangrijke en veelomvattende taak ten aanzien van de weesmeisjes. Op 17 maart waren de 1e jaars meisjes van de Kwale Secundary School aan de beurt voor voorlichting. Voorafgaand aan deze voorlichtingsronde hebben het schoolhoofd en enkele docenten hun standpunt en mening over seksualiteit, HIV/AIDS en family planning besproken met de medewerkers van het VDT. Het is essentieel dat er overeenstemming is in visie en doel!
De voorlichting is gegeven aan groepen van ongeveer 50 meisjes. Op een interactieve manier is gesproken over mythes, het mannelijke en vrouwelijke lichaam en HIV/AIDS. Alle meisjes konden op een stuk papier één of twee vragen schrijven over dit onderwerp.
Op deze manier kunnen ze anoniem hun vragen kwijt over onderwerpen waarover ze niet gewend zijn te praten. Er zijn veel vragen gesteld over menstruatie en op welke manier je wel of niet zwanger kunt raken. Deze onderwerpen leven erg onder de meisjes.
Weesmeisjes van Cardea
Na de voorlichting zijn de meisjes die vanuit Cardea gesponsord worden bij elkaar gekomen. Ieder meisje heeft een tas gekregen met daarin een brief van hun sponsors, wat foto’s, pennen, briefpapier en een postzegel. Op deze manier hebben ze de mogelijkheid om ons – als sponsor - te schrijven. De kinderen van een leefgroep van Cardea hadden een memoryspel gemaakt, dat wij aan hen gegeven hebben. De meisjes kenden dit spel niet en vonden het fantastisch. Vooral toen ze het onder de knie kregen en er minder kaartjes op de tafel overbleven!
In Nederland is geld opgehaald om in Kenia te besteden aan de weesmeisjes. Omdat we willen dat dit geld zo goed mogelijk besteed wordt, hebben we een gesprek gehad met matrone Fatuma van de school om te inventariseren aan welke spullen de meeste behoefte is.
Er is op dit moment de meeste behoefte aan tandpasta, zeep, maandverband en onderbroeken. Naar aanleiding van dit gesprek hebben aan alle eerste jaars meisjes zeep en tandpasta gegeven. Zij hebben namelijk nog geen sponsors en kunnen dit goed gebruiken! Aan de meisjes die via of door Cardea worden gesponsord, hebben we ook waspoeder, een lampje, kaarten en extra postzegels gegeven.
De matrone vertelde ons dat twee meisjes graag een sponsor willen, omdat ze nu niet meer naar school kunnen. Mwarahawa is een weesmeisje dat op school heeft gezeten, maar door omstandigheden is er geen familie meer die betaald voor haar. Sindsdien werkt ze in de keuken van het weeshuis. Voor haar is een sponsor voor twee jaar nodig.
Fatuma’s vader is met pensioen gegaan en krijgt nu minder geld, waardoor de school voor Fatuma niet meer betaald kan worden. Fatuma zit nu thuis. Zij heeft een sponsor voor drie jaar nodig. Onze steun blijft dus hard nodig.
Opening Kingwede
Kingwede is het nieuwste weeshuis dat gebouwd is door het Verkaart Devlopment Team. Het is gesponsord door de Nederlandse overheid. Er kunnen 160 jongeren worden geplaatst en het unieke is dat het een gemengd weeshuis is voor zowel jongens als meiden.
Op woensdag 21 maart jl. zouden we om 11 uur uit het hotel vertrekken voor de opening. Onze auto was kapot, dus er moest eerst een nieuwe komen, maar we waren ruim op tijd. Het laatste stuk naar het nieuwe weeshuis liep door de bush, maar bij aankomst leek het alsof je een prachtig nieuw aangelegd vakantiepark binnen reed.
Vooraf had ik al gehoord dat de Shade er prachtig uit ziet, maar ook de gebouwen er om heen zien er schitterend uit. Bij het bouwen en inrichten zijn ook jongens van een technische school betrokken.
De jongens en meiden zaten allemaal startklaar onder de Shade, wat tevens de eetruimte is, in hun mooie nieuwe rode sweaters en donkerblauwe broeken of rokken. Henny had verteld dat met name de jongens met minimale spullen waren aangekomen bij het weeshuis en weinig of niets hadden meegenomen. Bij Cardea Jeugdzorg uit Leiden hadden we giften gekregen om ter plekke spullen te kopen en weg te geven. We hebben daarvoor in overleg voor alle jongeren uit Kingwede lakens, onderbroeken en sokken aangeschaft.
Het wachten was op een delegatie van de Nederlandse ambassade. De jongeren begonnen spontaan gospels te zingen om de tijd te doden. Er was een welkomstlied geschreven en de jongeren zongen dit om het officiële bezoek te verwelkomen. Na de lunch ging het programma beginnen. Eerst werd de Shade annex eetruimte officieel geopend door Renate van de ambassade, waarbij door een albino jongen eerst een korte speech werd gehouden. Daarna werd het huis van de “headteacher “ officieel geopend.
Terug onder de Shade hebben de jongeren diverse ingestudeerde gedichten, liedjes en dansjes laten zien. Alle gasten moesten ook op het podium meedansen. Op omgekeerde emmers werd het gezang ondersteund met trommelgeluiden. Verder werden er speeches gehouden door de headteacher en leraren. Kees de “tweede man” van de ambassade heeft zijn waardering uitgesproken in zijn toespraak voor de prachtige uitvoering van het weeshuis. Arnold Bakhuizen heeft in zijn toespraak vooral gesproken over de cirkels die bij het werk in Kenia zo belangrijk zijn. Het mooie is dat een van de leraressen op deze secundary school ooit zelf in een weeshuis heeft gezeten en nu werkt in deze school! Een mooiere cirkel is er niet! Na het officiële programma hebben de gasten van de ambassade een rondleiding gekregen over het terrein. De jongeren hebben allemaal spullen uitgedeeld gekregen. In oktober verwachten ze helemaal klaar te zijn en alle jongeren te plaatsen. Het is weer een prachtig project, een enthousiast lerarenteam en een leuke headteacher. Een dikke pluim voor iedereen van het VDT die hier aan heeft meegewerkt.
Op 12 maart jl. is het homeopathie centrum op het complex van de Kwale Secundary School geopend. Het bijzondere van dit opleidings- en verzorgingscentrum is dat het, vanwege gelijkenis met de traditionele genezingswijze van Kenia, dicht bij de mensen staat. Ook biedt het een kans voor een aantal weesmeisjes om een opleiding te volgen.
De opening van het centrum bestond uit twee gedeelten. Het eerste deel was een rondleiding door het centrum. Het tweede deel bestond uit toespraken van de homeopaten, Verkaart Devolpment Team (VDT) medewerkers en optredens van de weesmeisjes. Dit vond plaats in de Shade: een met riet overdekte plek waar men beschutting zoekt tegen de zon. Op het moment dat iedereen in de Shade bij elkaar was, kwam de regen met bakken uit de hemel vallen. Het leek wel een soort van inzegening van het centrum: iedereen was ontroerd!
Malaria dag
Op 16 maart is er door het VDT aan de kinderen van primary school (Shimba-Hills) en hun ouders voorlichting gegeven over malaria. Er is aandacht besteed aan wat malaria is, hoe je het kan voorkomen en wat je moet doen bij de symptomen ervan. Dit is aan de hand van materiaal (muskietnetten en posters) uitgelegd die in en rond de school zijn opgehangen. De kinderen hielpen mee door een matras te halen en te laten zien hoe je het net erover heen moet hangen en onder het matras kan vastmaken. Verder hadden de kinderen liedjes en stukjes geschreven over dit thema en dit voorgedragen.
Voorlichting eerste jaars weesmeisjes
Het medische team van het VDT heeft ook een belangrijke en veelomvattende taak ten aanzien van de weesmeisjes. Op 17 maart waren de 1e jaars meisjes van de Kwale Secundary School aan de beurt voor voorlichting. Voorafgaand aan deze voorlichtingsronde hebben het schoolhoofd en enkele docenten hun standpunt en mening over seksualiteit, HIV/AIDS en family planning besproken met de medewerkers van het VDT. Het is essentieel dat er overeenstemming is in visie en doel!
De voorlichting is gegeven aan groepen van ongeveer 50 meisjes. Op een interactieve manier is gesproken over mythes, het mannelijke en vrouwelijke lichaam en HIV/AIDS. Alle meisjes konden op een stuk papier één of twee vragen schrijven over dit onderwerp.
Op deze manier kunnen ze anoniem hun vragen kwijt over onderwerpen waarover ze niet gewend zijn te praten. Er zijn veel vragen gesteld over menstruatie en op welke manier je wel of niet zwanger kunt raken. Deze onderwerpen leven erg onder de meisjes.
Weesmeisjes van Cardea
Na de voorlichting zijn de meisjes die vanuit Cardea gesponsord worden bij elkaar gekomen. Ieder meisje heeft een tas gekregen met daarin een brief van hun sponsors, wat foto’s, pennen, briefpapier en een postzegel. Op deze manier hebben ze de mogelijkheid om ons – als sponsor - te schrijven. De kinderen van een leefgroep van Cardea hadden een memoryspel gemaakt, dat wij aan hen gegeven hebben. De meisjes kenden dit spel niet en vonden het fantastisch. Vooral toen ze het onder de knie kregen en er minder kaartjes op de tafel overbleven!
In Nederland is geld opgehaald om in Kenia te besteden aan de weesmeisjes. Omdat we willen dat dit geld zo goed mogelijk besteed wordt, hebben we een gesprek gehad met matrone Fatuma van de school om te inventariseren aan welke spullen de meeste behoefte is.
Er is op dit moment de meeste behoefte aan tandpasta, zeep, maandverband en onderbroeken. Naar aanleiding van dit gesprek hebben aan alle eerste jaars meisjes zeep en tandpasta gegeven. Zij hebben namelijk nog geen sponsors en kunnen dit goed gebruiken! Aan de meisjes die via of door Cardea worden gesponsord, hebben we ook waspoeder, een lampje, kaarten en extra postzegels gegeven.
De matrone vertelde ons dat twee meisjes graag een sponsor willen, omdat ze nu niet meer naar school kunnen. Mwarahawa is een weesmeisje dat op school heeft gezeten, maar door omstandigheden is er geen familie meer die betaald voor haar. Sindsdien werkt ze in de keuken van het weeshuis. Voor haar is een sponsor voor twee jaar nodig.
Fatuma’s vader is met pensioen gegaan en krijgt nu minder geld, waardoor de school voor Fatuma niet meer betaald kan worden. Fatuma zit nu thuis. Zij heeft een sponsor voor drie jaar nodig. Onze steun blijft dus hard nodig.
Opening Kingwede
Kingwede is het nieuwste weeshuis dat gebouwd is door het Verkaart Devlopment Team. Het is gesponsord door de Nederlandse overheid. Er kunnen 160 jongeren worden geplaatst en het unieke is dat het een gemengd weeshuis is voor zowel jongens als meiden.
Op woensdag 21 maart jl. zouden we om 11 uur uit het hotel vertrekken voor de opening. Onze auto was kapot, dus er moest eerst een nieuwe komen, maar we waren ruim op tijd. Het laatste stuk naar het nieuwe weeshuis liep door de bush, maar bij aankomst leek het alsof je een prachtig nieuw aangelegd vakantiepark binnen reed.
Vooraf had ik al gehoord dat de Shade er prachtig uit ziet, maar ook de gebouwen er om heen zien er schitterend uit. Bij het bouwen en inrichten zijn ook jongens van een technische school betrokken.
De jongens en meiden zaten allemaal startklaar onder de Shade, wat tevens de eetruimte is, in hun mooie nieuwe rode sweaters en donkerblauwe broeken of rokken. Henny had verteld dat met name de jongens met minimale spullen waren aangekomen bij het weeshuis en weinig of niets hadden meegenomen. Bij Cardea Jeugdzorg uit Leiden hadden we giften gekregen om ter plekke spullen te kopen en weg te geven. We hebben daarvoor in overleg voor alle jongeren uit Kingwede lakens, onderbroeken en sokken aangeschaft.
Het wachten was op een delegatie van de Nederlandse ambassade. De jongeren begonnen spontaan gospels te zingen om de tijd te doden. Er was een welkomstlied geschreven en de jongeren zongen dit om het officiële bezoek te verwelkomen. Na de lunch ging het programma beginnen. Eerst werd de Shade annex eetruimte officieel geopend door Renate van de ambassade, waarbij door een albino jongen eerst een korte speech werd gehouden. Daarna werd het huis van de “headteacher “ officieel geopend.
Terug onder de Shade hebben de jongeren diverse ingestudeerde gedichten, liedjes en dansjes laten zien. Alle gasten moesten ook op het podium meedansen. Op omgekeerde emmers werd het gezang ondersteund met trommelgeluiden. Verder werden er speeches gehouden door de headteacher en leraren. Kees de “tweede man” van de ambassade heeft zijn waardering uitgesproken in zijn toespraak voor de prachtige uitvoering van het weeshuis. Arnold Bakhuizen heeft in zijn toespraak vooral gesproken over de cirkels die bij het werk in Kenia zo belangrijk zijn. Het mooie is dat een van de leraressen op deze secundary school ooit zelf in een weeshuis heeft gezeten en nu werkt in deze school! Een mooiere cirkel is er niet! Na het officiële programma hebben de gasten van de ambassade een rondleiding gekregen over het terrein. De jongeren hebben allemaal spullen uitgedeeld gekregen. In oktober verwachten ze helemaal klaar te zijn en alle jongeren te plaatsen. Het is weer een prachtig project, een enthousiast lerarenteam en een leuke headteacher. Een dikke pluim voor iedereen van het VDT die hier aan heeft meegewerkt.
Abonneren op:
Posts (Atom)
